เนื่องจากวันอาทิตย์ที่ผ่านมา เกิดเหตุด้วยต้องไปเซนทรัลกะแม่เพราะว่ามีงาน คอมมิคไรเนี่ยแหละ ที่ฐานเศรษฐกิจ เกิดมาก็เพิ่งจะเคยไปนี่แหละ เข้าใจผิดว่ามันคือที่เดียวกะวัฏจักรที่เคยไปเมื่อตอนเด็กๆโน่น คาดว่าเป็นที่ๆเขาเขียนหนังสือพิมพ์กันนะแหละ แบบออฟฟิส มีบก. นักข่าว อยากทำงานแบบนี้มั่งอระ กะสำรวจสะหน่อยแต่บันไดมันขึ้นแค่ชั้น 2 สงสัยสำนักงานต้องเข้าทางลิฟท์ เลยตัดใจกลัวโดนเขาไล่ เหอๆๆ แต่กลับกลายเป็นว่า..... มีแต่ตัวการ์ตูนเดินหลุดออกมาจากหนังสือการ์ตูนมากมายทั้งเรื่องที่ไม่รุ้จักทั้งเรื่องที่ชอบ อย่างกะดินแดนสนทยาไรแบบนั้นเรย อึ้งอะ555+ เกิดมาก็เพิ่งจะรู้ว่าคนไทยก็บ้าคอสเพลไปตามพี่ยุ่นปี่ด้วย แก่แระสินะเรา
ด้วยความที่สงสารแม่เหลือเกินที่วันอาทิตย์จะต้องออกจากบ้านไปนั่งรอน้องในงาน ซึ่งตัวแม่เขาคงจะไม่ได้รู้สึกสนุกอะไรหรอก เลยมาเป็นเพื่อนแร้วตกลงกันว่าจะไปเซนทรัลลาดพร้าวซึ่งอยู่ข้างๆ ไปดูหนังกัน โดยได้เราเป็นคนเลือก ไม่ได้ดูหนังมานานแระ พอมาดูที่จอ....ไมมะมีหนังไรดูเรยเนี่ย โคตรเซ็งเวลาที่ตรูสอบเนี่ยไมมีแต่หนังอยากดูฟระ!! แค้นมัน ว่าจะดู Love Phobia ก็เกร็งใจแม่+อายคนขายฟระ มาดูเลิฟโฟเบียกะแม่5555+ จาดูเจมส์บอน007 มันก้ยังไม่เข้า เลยตัดใจดูเรื่องนี้เลยเพราะพี่ที่ไปดูมาก่อนบอกว่าสนุก
กล่าวได้ว่ามันคือหนังผีครับ ชื่อมันก็บอกอยู่ครับว่า "บ้านผีสิง" ชื่อไทยอารมณ์ประมาณหนังยุค 70-80 เลย ไม่ก็ชื่อตามสวนสนุกที่เอาไว้หลอกเด็กๆ 555+
มันคือหนังผีที่ไม่ได้ขายความน่ากลัวครับ เป็นอนิเมชั่นที่ทำออกมาได้สวยและมีชีวิตชีวามาก เข้ารับวันฮาโลวีนโดยที่ในตัวหนังก็อยู่ในช่วงวันฮาโลวีนอยู่แล้ว
Get out of my yard!!!
คาแรกเตอร์ที่โด่ดเด่นรวมถึงเนื้อหาที่น่าสนใจหักมุมแทบจะเป็นโค้งอันตรายทุกศอกรวมถึงบทภาพยนต์ที่ตัดให้สั้นกระชับ เข้าใจง่าย ไม่เย่อเยื้อน่าเบื่อ ลงตัวกับเวลา 1.45 ชม. เป็นหนังอีกเรื่องหนึ่งที่ควรดูครับ ไม่จำเป็นต้องเป็นเด็กถึงดูได้เพราะการวางบทสนทนาหรือเหตุการณ์ต่างๆนั้นก็ไม่ได้อยู่ในขั้นที่ว่าเด็กจ๋าถึงจะดูได้ แต่สามารถสื่อให้กับคนในช่วงวัยรุ่นรวมทั้งผู้ใหญ่ได้เป็นอย่างดี ตัวเนื้อหาก็มีตรรกะและเหตุผลง่ายๆของมันที่อธิบายตัวมันเองอยู่ ทำให้เมื่อประมวลข้อมูลออกมาแล้วเข้าใจได้ง่ายไม่ซับซ้อนสามารถสื่อเมสเส็จไปยังผู้รับได้ในหลายๆกลุ่ม
มีป้ายเตือนว่า Be Ware the phantom of the operaaa เฮร้ยมะใช่
อยากจะพูดในเรื่องของคาแรกเตอร์ของตัวละครว่าทำออกมาได้สมจริงมาก ตัวละครทุกตัวมีชีวิตชีวาและดูเป็นคนจริงๆ ไม่ว่าสถานการณ์หรือบทสนทนา ทำให้เราคิดภาพตัวบุคคลๆนั้นซึ่งแบบคนจริงๆได้ แสดงใหนถึงบุคลิกของมนุษย์ซึ่งมีอยู่หลายด้านมากๆในตัวบุคคลคนเดียว ไม่ว่าจะเป็นตัวเอกของเรื่องซึ่งมีนิสัยอยากรู้อยากเห็น มีความเป้นเด็กอย่มากซึ่งก็จะมีการกระทำที่แปลกๆ ซึ่งส่วนนี้เสริมความเป็นธรรมชาติของเด็กมากขึ้น เช่น การส่องกล้องสังเกตุเพื่อนบ้าน หรือการฉี่ในขวด? นอกจากนี้ตัวนางเอกของเรื่องซึ่งตามการ์ตูนเด็กปกติจะต้องเรียบร้อย กล้าหาญ รักพวกพ้อง แต่เจนนี่กลับมีคาแรกเตอร์แบบ เด็กสาวสวยผู้ชำชองโลกและฉลาดมีไหวพริบ เห็นได้จากการขายของๆคุณเธอ ที่เทคนิคสุดจะมืออาชีพ แต่คาแรกเตอร์แนวนี้ก้เห็นได้ทั่วไปจากการ์ตูนทางฝั่งนี้ แต่เจนนี่เป็นคาแรกเตอร์ที่ดูมีชวิตชีวามากซึ่งผมสามารถจินตนาการเป็นนิสัยของคนที่สามารถพบเห้นได้ในชีวิตเราจริงๆ
แก๊ง3ช่า ท้าสู้ผี
ผมคิดว่าหนังเรื่องนี้ให้ความบันเทิงได้เป็นอย่างดีครับ ปมของเรื่องที่ผูกไว้อย่างดีก็คลายออกมาได้อย่างดี เนื้อเรื่องจบสมบูรณ์ดีแล้ว ไม่ทิ้งคำถามสงสัยแต่อย่างใดเรียกว่าจบแล้วจบเลย แต่อาจคิดไม่ตกถึงเรื่องความสัมพันธ์ของตัวละครต่างๆนะสิว่าจะเป็ยังไงต่อไป แต่นั้นก็ไม่ใช่แกนหลักของเรื่องครับ
สิ่งที่เห็นอยู่ตรงหน้า... มันคืออะไร?
หลังจากดูหนังจบเนี่ยงานก็ยังไม่เลิก แม่+ผมก็ต้องรอต่อไปจนแม่เดินไม่ไหวแล้ว ปวดขาเลยต้องตามใจแม่เข้าไปอาคารฐานอีกที นั่งรอตรงประตูหน้าห้องอาคารอย่างกะพนักงานเปิดประตู กรรมของตรูจริงๆ แต่ลมโกรกดีมากเสียตรงที่ต้องมาสูดมะเร็งไปด้วยนี่สิเหอๆๆ ว่าเขาก็ไม่ได้เขาอุส่าห์มาสูบมะเร็งกันข้างนอกแร้ว ลมมันพัดเข้าเองหรอก อนิจจานั่งกันเกือบ 2 ช.ม. สงสารตัวเองกะแม่ อายเขาเจงๆ (แต่ถ้าไปอยู่ในสถานที่ๆแต่งตัวกันธรรมดา มะรู้ใครจะอายมากกว่ากัน คนแต่งคอส หรือ แม่ลูกที่นั่งรอจนเหงือกแห้ง เหอๆๆ) คิดภาพแม่มาคนเดียวรายล้อมไปด้วยพวกคอสเพล เหอๆๆๆ-_-" หนักจาย
ปล. จิงๆเอนทรี่นี้กะเขียนรีวิวเกมคราวที่แล้ว แต่ว่าเซ็งอารมเพราะพิมพ์ไปยาวมากแล้วหาย เรยมาแนะนำหนังมั่ง เหอๆๆ เซ็ง เครียด แม่ไม่ปลื้ม เหอๆๆ เอนทรี่หน้าครับ ไอ้ยห์ เซดห์ กูห์เด่ !!!
อยากเรียกสแตนมาหยุดเวลาในเสี้ยววิเจงๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ อร๊าคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคค ไม่ก็อัดคอมให้เละแร้วตอนอัดก็ ว้ากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
